Alle berichten van Peter Karels

Verblindende engerd

De hazelworm (Anguis fragilis) tref je vaak aan op zandpaden en asfaltwegen waar de zon opstaat. Op de warme ondergrond liggen ze relaxed te zonnen. Helaas met veel verkeersslachtoffers tot gevolg.

Dit beestje is overigens geen slang, hoewel hij daar veel van weg heeft. Het is een hagedis. De typische kenmerken van de slang zoals een gespleten tong ontbreken. Ook kan hij net als de hagedis zijn staart laten vallen bij dreiging.

Als je ooit een hazelworm wilt zien weet ik een uitstekende plek. Vlakbij Hammer, net over de Duitse grens. Sowieso een prachtige plek om een keer langs te gaan. Annette en ik kamperen vaak in het voorjaar bij Camp-Hammer, een prachtige camping midden in de Eifel. In het Duits heet hij trouwens “Blindschleiche”, iets wat verblindende engerd zou betekenen door zijn glanzende uiterlijk.

hazelworm (Anguis fragilis)
hazelworm (Anguis fragilis)

Loeren in het bos

’s Avonds gaan we het bos in om wild te spotten. Vanmiddag zijn we langs een wildkansel gelopen midden in het bos. We hebben goede hoop dat daar wat langs komt. Helaas is het bouwwerk niet sterk genoeg om twee personen te houden. Gelukkig hebben we ook een één-persoons schuiltent bij ons. Peter heeft deze vlak voor de vakantie op de kop weten te tikken. Daar zitten we dan. Annette in de wildkansel achter mij en ik in de schuiltent.

Notitie voor de volgende keer: een krukje meenemen! Na een half uur geknield te hebben gezeten switch ik toch maar naar kleermakerszit. Respect voor monniken die geknield mediteren. Die boomwortels onder de tent helpen ook niet bepaald. Maar dan loopt er opeens een edelhert voorbij! Gelukkig lukt het me om via het onderste kijkgat een foto te schieten. Ik probeer mijn camera op het statief voor het bovenste kijkgat te monteren. Zo’n schuiltent valt niet op, maar zo’n vierkante bewegende struik is toch wat te veel van het goede. Het hert sprint er vandoor terug het bos in.

De temperatuur in de tent begint inmiddels te stijgen. Naast de inspanning zorgt de natte bosbodem voor een hoge luchtvochtigheid. Het niet ademende polyester van de schuiltent zorgt voor een saunagevoel. Op de buitenkant landen de eerste dorstige muggen. Ik hoop dat ze de weg naar binnen niet ontdekken.

In de verte horen we raven. Dit kan beteken dat er een wolf in aantocht is! Raven volgen wolven vaak zodat ze een ‘graantje’ mee kunnen pikken als de wolf een prooi verschalkt. Met de pen van het logboek kan ik zo nu en dan de flap van de tentopening opzij schuiven om te controleren of er nog wild langs komt. Tot twee keer toe horen we vlakbij herten blaffen. Helaas blijft het daarbij. Als het te donker is om nog verder logboek te schrijven breken we op. Om 21:30 uur lopen we terug naar de auto. Onderweg naar de auto overrompelen we enkele herten die op enkele meters van ons vandaan het bos in stieren. Het is al te donker om ze nog te kunnen zien.

edelhert (Cervus elaphus)
edelhert (Cervus elaphus)

falderalderiere waterralderare

“Wat zou het gaaf zijn als we nu een roerdomp zien.” Hoor ik Maarten naast me verzuchten. “Wel jammer voor Annette die al vooruit gelopen is”, vervolgt hij.

We zien er niet uit, van onze kruin tot onze schoenen zit de modder. We hebben er een prachtige tocht opzitten door de uiterwaarden van Everdingen. En met veel succes, maar liefst vier waterrallen! Een pijlstaart, regenwulpen, watersnippen, buizerds, wintertalingen, slobeenden, aalscholvers, torenvalken, fazanten, reeën, zilverreigers en wat graspiepers. Kortom een topdag! We lopen naar de auto, nat van het languit achter je lens liggen in het natte riet, koud van het ijs wat her en der nog ligt. Het laatste stukje van het rondje gaat over de asfaltweg, terug naar de auto. Links van ons liggen de uiterwaarden, daarachter stroomt de Lek.

… “Misschien is het ook gewoon een kwestie van je ogen trainingen om ze te kunnen zien. Die roerdompen vallen echt niet op in het riet”, hoor ik mezelf zeggen. Halverwege de zin stop ik. Voor ons midden in een rietland staat een gouden standbeeld te midden van een zee van bruin. Terwijl ik mijn telelens voor mijn oog plaats zeg ik nog: “het zal toch niet?”
En ja hoor! Als kers op de taart staat midden in het riet de roerdomp!! En daar komt Annette met de auto aan! De roerdomp loopt rustig rond te banjeren en we kunnen hem uitstekend bekijken. Deze dag kan niet meer stuk!

Video:

Nachtbrakers

Laat je nooit misleiden door het woord ‘nacht’ in de naam van een dier. Deze viervleugelnachtzwaluw (Caprimulgus longipennis) kwamen we midden op de dag tegen in de woestijn.

We hadden ons voorafgaand aan onze reis goed ingelezen met onze Engelstalige reisgids over Niger. Toevallig vonden we bij de bronnen van de gids dat er een Nederlander had meegewerkt aan de sectie over vogels. Hij beheerde ook een database over de vogels die er voorkomen.

Na onze reis besloten we contact op te nemen met deze man. Wat wil het toeval? Hij woonde een paar huizen verder dan Hanna. Onze foto’s zijn nu onderdeel van de database: www.wabdab.org

viervleugelnachtzwaluw (Caprimulgus longipennis)
viervleugelnachtzwaluw (Caprimulgus longipennis)

Alpenanemoon

De Grote St. Bernhardpas verbindt het Zwitserse Val d’Entremont met het Italiaanse Valle d’Aosta. Ga je ooit die kant op, zorg dat je niet in de tunnel geraakt maar neem de slingerweg de berg over! Karel de Grote en Napoleon hebben deze pas te paard overgestoken. Een prachtige rit langs besneeuwde toppen, ijskoude watervalletjes en bergweides vol bloemen. Hier een foto van een alpenanemoon (Pulsatilla alpina). Onze Garmin autonavigatie vond de route overigens niet echt een succes. De hele toch heeft hij lopen kermen in zijn beste Italiaans dat we rechtsaf moesten slaan op Strada Statale del Gran San Bernardo. (een hele lange zin voor een navigatiesysteem)

alpenanemoon (Pulsatilla alpina)
alpenanemoon (Pulsatilla alpina)

Levendbarende hagedis

Dit zandhagedis vrouwtje (Zootoca vivipara) zat iedere dag te zonnen op een boomstam vlakbij ons vakantiehuisje in Wigny, Belgische Ardennen. Als je heel voorzichtig bewoog kon je steeds dichterbij haar komen met de camera. Met mijn Tamron 90 mm lens lukte het uiteindelijk om zo dichtbij te komen dat je zelfs de schubben op haar vingertjes ziet. Omdat de Tamron een vaste brandpunt afstand heeft betekend dit dat ik uiteindelijk ergens tussen de 5 a 10 cm moest geraken om dit plaatje te kunnen schieten.

levendbarende hagedis vrouwtje (Zootoca vivipara)
levendbarende hagedis vrouwtje (Zootoca vivipara)

Silurus glanis

In een waas zie ik een geel gevaarte langs mijn hoofd heen suizen. Een fractie van een seconde later klapt het blad van Annette’s peddel op het water. Vanaf dit moment gaat alles in slow-motion. Eerst een gigantische kolk. Dan een enorme plons, water wat overal heen spat, een gillende Annette en vervolgens een bijna kapseizende kano.  Verbijsterd staar ik voor me uit, de onderwatercamera nog in mijn hand waarmee ik net een foto aan het maken was. Ik hoor mezelf stamelen: … ik zei toch dat ie niet dood was?

Terug 5 seconden in de tijd, meneer Meerval geniet rustig van zijn middagdutje na een ochtendje jagen. Hier in deze inham in het riet kan niets hem storen. Geen reigers, boten of andere meervallen die hem kunnen irriteren. Rustig doezelt hij in slaap deinend op de stroming van de rivier de Biebzra. Een vredig leventje, al zegt hij het zelf. Echter…. als hij bijna in dromenland is wordt hij ruw gestoord. Een gigantisch geel gevaarte komt met een enorm geweld boven kop op het wateroppervlak vallen. Totale paniek barst los in zijn hersenpan. Met dat gele geweld boven hem moet hij naar beneden maar daar ziet hij een mensenhand een raar apparaat voor hem houden. Dan maar in de aanval, recht vooruit! Voor volk en vaderland!  Gelukkig! Hij weet zijn weg te vinden naar de diepte, weg bij deze onruststokers.

Even later kijk ik tijdens het peddelen de foto terug die ik met de onderwatercamera gemaakt heb. De vin op de foto is overduidelijk een meerval. De Europese meerval (Silurus glanis). Hij was springlevend. Ach het zal in de aard van de onderzoek(st)er zitten dat je alle dood-ogende dieren toch even moet controleren op polsslag. Maar stiekem had ik toch gelijk.

 

 

31 december

Om het jaar mooi af te sluiten zijn we vanochtend toen iedereen nog op bed lag opgestaan. Een mooie wandeling door de bossen van Elspeet gemaakt. Het bos hing vol mist en alles was stijf bevroren. De afgevallen bladeren leken wel bestrooid met kristalsuiker. Glibberend over het grindpad zijn we bij Mennorode gestart. Een voettocht van zeker 15 kilometer verder hebben we gezien: 3 hindes, wat goudhaantjes, matkopjes, kleine bonte specht, raaf, eekhoorn en een prachtig herfstbos. Helaas was het grote wild foetsie. Was het het vuurwerk? Het einde van de bronst of de mist? In ieder geval nog nooit zo weinig gezien. De mooie bos plaatjes maken het toch nog een beetje goed.

Daarom iedereen bij deze een goed jaarwisseling gewenst en alvast een mooi, gezegend, wild-rijk 2017 toegewenst!

Supermaan

Vannacht was het dan zover! De maan kwam nu het meest dichtbij de aarde in de afgelopen 100 jaar. ’s Avonds heb ik met de buurjongen staan kijken.

Eerlijk gezegd vond ik het effect meevallen maar wat opviel was dat het bijzonder licht was buiten. Prachtig om door een telelens te zien hoe snel de maan zich ten opzichten van de aarde verplaatst. Je ziet de maan bewegen! Ook fascinerend als je je bedenkt dat er gewoon mensen hebben gelopen op het oppervlak.

De maan, hij is altijd dichtbij maar o zo ver weg.

supermoon
Volle maan – 2016-11-13

Herfstkleuren

Omdat de bomen nu zo fantastisch buiten staan te pronken in hun herfstkleuren konden we het niet laten om een nachtje richting de Eifel te trekken. Door een fotowedstrijd die Peter had gewonnen konden we goedkoop verblijven in Hotel Heerlen. De eerste dag hebben we door het Geuldal gewandeld. Uiteraard niet zonder even een bezoek te brengen aan de ijsboer die er fantastisch ijs verkoopt. Zelfs bij ijskoud weer kan Annette dit niet weerstaan.

De tweede dag zijn we naar Hammer, Simmerath gereden in de Duitse Eifel. Een prachtige locatie waar we al vaak heerlijk hebben gekampeerd.  De kleuren waren zoals je op de foto’s kunt zien prachtig! Na een goede wandeling van een kilometer of 10 heerlijk voldaan terug getrokken naar het hoge noorden. Een aanrader!

Check ook de filmpjes die Annette met haar drone heeft gemaakt:

Picture Box

Na het testen van het fotoboekje van Saal-digital, enige tijd terug kreeg ik ook de gelegenheid om hun wand-decoraties te testen. Best lastig om een foto te selecteren die je in je woonkamer wilt hangen! Opeens moet je rekening houden met de kleur waarin je je muur hebt geschilderd, je inrichting, etc. etc. Tegelijk een geweldige kans om het oude olieverf schilderijtje van een berkenlaantje te vervangen met iets wat ons persoonlijk aanspreekt.

Opties
Binnen het assortiment heeft Saal veel keuze. Het was lastig om te bepalen wat ik wilde. Een acryl plaat leek me erg zwaar en metaal leek me ook niet het meest geschikte materiaal om te laten drukken. Hoewel ze op hun productpagina een goede materiaalbeschrijving hebben is het verschil tussen de picturebox en canvas me nog niet geheel duidelijk. Misschien dat ik juist wel daarom voor de picturbox ging. De beschrijving Hoogste kwaliteit door middel van onze UV-directprintmethode met 6-kleuren printtechniek inclusief lightkleuren (standaard 4 kleuren)! sprak me ook wel aan. Net als bij het fotoboekje is de bestelling kinderspel. Je download de software, kiest het product en upload een foto.

Afmetingen
Wat leuk aan het portfolio van Saal is, is dat ze veel grote afmetingen drukken. Mijn picture box kwam op 50×75 cm, maar ook 80×120 is mogelijk. Fotoposters leveren ze zelfs in 70×210! In de software is snel duidelijk welk stuk van je foto op de rand valt en daarom zal worden omgevouwen. Dit mis ik wel bij andere afdrukkers. De prijs voor de canvas: ~€50,-

Eindresultaat
Na enkele dagen werd ’s ochtends door de buren gebeld dat er een groot pakket voor ons bij hun was afgeleverd. Hoewel ik op het punt stond naar mijn werk te gaan toch maar even stiekem kijken. De afdruk zag er prachtig uit! Geen rare vlekken, of kleuren. De gekozen foto was dat betreft wel een goede uitdaging voor de drukker. Een contrastrijke foto met veel donkere punten. Echter zelf op de donkerste plekjes in de foto was het beeld intact gebleven. Perfect!
Het materiaal heeft veel weg van canvas maar heeft wat minder nerven denk ik. Licht en waterafstotend. Het materiaal zit goed strak in het frame gespannen.

Verhaal achter de foto
De foto hebben we recent genomen toen we op vakantie waren in Zubachi, Wit-Rusland. Er was net een regenbui overgekomen en liet een prachtig wolkendek met mammatocumulus wolken achter. Het vochtige zand van de doorgaande weg rook heerlijk fris. De zon die net weer door de wolken kwam zette de omgeving in een gouden gloed. Het boederijtje op de voorgrond was typerend voor de bebouwing in de plaats. Een houten huis met wanden van bielzen, asbest daken, een moestuin er naast, een stuk graanveld er tegenaan, wat fruitbomen, een houtstapel en rokende schoorsteen. Nu hij in de woonkamer hangt worden we elke keer weer even terug gebracht in de vakantiestemming. Even terug denken aan dat moment daar.
Of de foto in de woonkamer blijft hangen is niet zeker. Doordat onze kamer wat zwak verlicht is vind ik hem hier nog niet helemaal tot zijn recht komen. We zien wel.

Conclusie
Ook dit product durf ik iedereen aan te bevelen. Zoek je een mooi aandenken of ben je je huidige schilderijen zat dan is dit een prima uitkomst. De afdruk doet recht aan de foto. Wederom prima werk Saal-digital! Voor de enthousiaste fotografen onder jullie wil ik overigens nog een product aanstippen van Saal. Een A3 Fotoboek! Ik heb het product niet getest, maar op basis van de resultaten tot nog toe zie ik het wel zitten. Ik heb wel eens wat foto’s op A3 geprint en op de een of andere manier toont dat toch echt beter. Wie weet..

Snoeken, snoeken, snoek

Vanochtend een mooie duik gemaakt vlakbij huis. In de Viaanse plas wel te verstaan, pal naast de A2. Of zoals hij officieel heet, Recreatieplas de Put.   De plas is langs de kanten erg ondiep maar maakt dan opeens een drop naar een meter of 6. Vanaf daar is het mogelijk nog verder af te dalen. De wanden bestaan uit gigantische kleiblokken die als rotsen prachtig gevormd zijn. De kruien van de kleiblokken zijn begroeit met velden waterplanten. Met een 20 graden Celcius was het heerlijk duiken. Het overpak heb ik daarom mooi in de auto gelaten.

Behalve heel veel baarzen, zwanenmossels, zebramossels zagen we ook mosdiertjes, 4 vette snoeken en 2 gigantische karpers (60cm?). Het fotograferen viel niet mee maar ik wilde jullie de shot toch niet onthouden.

Tijdens de duik vonden we ook een tand. Lijkt op een gefossiliseerde koeientand. Iemand een idee wat het kan zijn?

Fotoboek

Sinds kort ben ik in het bezit van een prachtig fotoboek van Saal-Digital. Deze copyshop bood me een gratis fotoboek met mijn foto’s aan als ik een review wilde schrijven over dit fotoboek.

Nou leek het me altijd al een leuke kans om mijn vlinderfoto’s op hardcopy te krijgen. Een prima kans dus. Over het algemeen is mijn ervaring met copyshops niet echt positief. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik foto’s terug krijg met strepen erdoor, rare randjes of fletse kleuren. Ik was benieuwd of Saal Digitaal me zou verassen.

Software
Met hun software heb ik een fotoboek over vlinders in Noord-Europa samengesteld. De foto’s waren hoge kwaliteit .raw en waren op mijn beeldscherm scherp. Binnen de software was het even zoeken hoe ik mijn fotoboek kon indelen en opmaken. De aangeboden clipart heb ik maar snel genegeerd. Geen parasolletjes of schelpjes in mijn boek! Als je er echter even de tijd voor neemt is de software vrij eenvoudig te gebruiken. Het is fijn dat je alles zelf kunt bepalen, je bent niet afhankelijk van vreemde rasters, jij bepaald wat er waar op de pagina komt te staan. Na het samenstellen ging het uploaden vrij vlot.

Afwerking
Qua opties heb ik voor een fotoboek met gestoffeerde kaft gekozen. Nu ik het in mijn handen heb voelt echt als een professioneel fotoboek. Een goede keuze! Verder heb ik gekozen voor glanspapier. Helaas levert dit snel vette vingers op op het papier. Dat wil je niet bij zo’n boek dus de volgende keer gaan we voor mat. De prijs voor mijn boek komt uit om zo’n 40 euro. Dat is wel wat aan de hoge kant. Uiteraard is het wel afhankelijk van waar je het mee vergelijkt. Bij Albelli of Hema heb je meer boek maar is de kwaliteit betreurenswaardig. Bij de dure fotovakcentrales heb je vast wel kwaliteit maar gezien de prijzen heb ik daar nog nooit besteld.

Levering en ondersteuning
Uiteraard kwam het boekje net binnen toen ik op vakantie in Polen zat. Maar ruim binnen de leveringstermijn. Mijn vragen over de levering werden snel per e-mail beantwoord. Dat betreft niets te klagen.

en dan het belangrijkste…

Kwaliteit

En die is gewoonweg top. De scherpte van je foto’s op je scherm is nagenoeg identiek aan de geprinte bladzijde in het boek. Geen detail gaat er verloren. Qua kwaliteit ben ik buitengewoon verrast. Ja, het is een dure uitgave als je zomaar iets wil afdrukken maar wil je een mooi boekje wat je echt aan iedereen wilt laten zien dan is Saal-Digital een uitstekende copyshop! Ben ik van plan hier vaker wat af te drukken? Ja! Heb ik postieve reacties op mijn boek ontvangen? Ja! Zou ik deze copyshop bij andere aanbevelen? Jazeker!

Kortom een aanbeveling!
_MG_4353 _MG_4356 _MG_4357
_MG_4358 _MG_4359

De kust, de zeeuwse kust

Zaterdag hebben we weer heerlijk gedoken in de prachtige Grevelingen. Aan de overkant van het weer regende het flink maar aan onze kant scheen de zon. De temperatuur van het water was lekker en onderwater barste het van het leven. Naast veel krabben, schelpdieren, sponzen, anemonen, wierslakjes en wieren kwamen we ook drie zeenaalden tegen. Twee kleintjes (Syngnathus rostellatus) en een grote (Syngnathus acus). Vooral de laatste is met zijn mooie tijgerprint en grootte een fantastische verschijning. De kop van de dieren lijken op zeepaardjes met de typische snuit. Prachtig om te zien hoe ze door het water rollen. Als ze dan ook nog even stil blijven liggen om een foto te schieten is de dag compleet!
Althans bijna dan, want even later zagen we een zeehond die het meer aan het verkennen was. Hij bleef wel nog op flinke afstand. Bij de Brouwserdam waren echter vijf zeehonden aan het vissen. Hoewel we niet dichtbij konden komen konden we ze toch goed zien omdat ze regelmatig vlakbij ons opdoken. Hoewel je haren ’s avonds als touw aanvoelen, je overal zand vindt en je overal schrammen hebt van de mossels is het heerlijk om zo te kunnen genieten van ons prachtige Hollandse water.

Van onderen!

Vanmiddag werden we opgeschrikt uit ons getyp door een flink kabaal buiten. De scholeksters op het dak bij Techni Team in Veenendaal zijn uitgekomen. Het resultaat van een paar maanden geluidsoverlast: 3 kuikens! Helaas hebben ze bij de sprong in het diepe alle drie een poot verzwikt/gebroken. De dierenambulance gaat ze weer op weg helpen. ‪De receptie is blij dat het nu weer even rustig is want pa en ma scholekster lieten regelmatig wat witte verfbommen aan de voorkant van het gebouw vallen.

_MG_9254 _MG_9255 _MG_9263 _MG_9256

Lokale beroemdheden

Vanavond weer even wezen kijken bij onze lokale beroemdheden: de familie steenuil. Vroeg naar de plek gaan heeft volgens mij geen zin. Pappa steenuil vliegt niet vroeger dan half 9! Hoewel het al goed schemerig was toch nog een plaatje kunnen schieten. Samen met Willem en Herwin staan loeren. Mooi hoe hij met zijn korte vleugeltjes als een stuntpiloot tussen de fruitbomen door schiet.

Op de puinhopen is het wel een echt zoekplaatje, maar wat een fascinerende beestjes zijn het toch! Uiteindelijk toen het al veel te donker was om nog foto’s te schieten maar je ze nog wel kon horen schreeuwen weer huiswaarts gegaan.

Update: De dag erna toch nog maar even gegaan. Samen met Maarten staan kijken. Nu het echtpaar op de foto terwijl ze aan het paren waren!

weblog_steenuil_MG_4602 weblog_steenuil_MG_4514 weblog_steenuil_MG_4785 weblog_steenuil_MG_4822 weblog_steenuil_MG_4749

 

Nachtje Veluwe

Geen grap, 1 april was voor ons de eerste overnachting in de tent. Omdat het zulk heerlijk weer was en Peter toch al in Ede aan het werk was, besloten we donderdagavond hals over kop de tent in te pakken. Vrijdag vlogen de citroenvlinders al rond in Ede en het weer was perfect.
Na de tent op gezet te hebben en luxe te hebben gedineerd bij de lokale friettent, de fiets gepakt en de bossen in. Vanaf de camping bij de Mennorode in Elspeet naar de Roode duvel gereden. Daar het pad af het zand in. Al snel zagen we de eerste edelherten en reeën.

Wel nog een hele klus om met je fiets volgepakt met cameratas, statief en telelens een hert te besluipen om een goed plaatje te schieten. Als je bij zo’n move je fietsbel met je voet raakt kun je het dus wel vergeten. Gelukkig lukte het toch hier en daar ze mooi op de foto te krijgen. Helaas toch flink wat ruis in de foto’s maar daar viel weinig aan te doen. Als toppunt van de avond verdwaalde we met de fiets zagen we een roedel van 30!!! edelherten! Prachtig om zo’n deinende massa te zien draven.

We sloten de avond af met drie zwijnen. Hoewel niemand het gelooft als ik het zeg, is het toch echt waar. Je kunt ze ruiken ver voordat je ze ziet. Deze avond ook, we waren nog zeker een 800 meter verwijderd van de drie wroeters, toen ik tegen Annette zei dat ik zwijnen rook. Fijn als je dan je neus het bij het rechte eind heeft.

De nacht was niet koud, sterker nog, met een slaapzak en een dekbed was het smorenswarm. De tent werd omsingelt door konijnen die het gras maaide. De volgende ochtend nog een heerlijke ochtendwandeling gemaakt. Heerlijk om wakker te worden tussen de kloppende spechten en vers dennengroen. Ook gezien: een driehoornmestkever (Typhaeus typhoeus) en kikkerdril. Na met een blik bruinebonensoep geluncht te hebben op de heide weer richting Leerbroek. Al met al een heerlijke mini-vakantie.

blog_kamperen_elspeet_MG_4317 blog_kamperen_elspeet_MG_4338 blog_kamperen_elspeet_MG_4072 blog_kamperen_elspeet_MG_4083 blog_kamperen_elspeet_MG_4110 blog_kamperen_elspeet_MG_4135 blog_kamperen_elspeet_MG_4155 blog_kamperen_elspeet_MG_4166 blog_kamperen_elspeet_MG_4180 blog_kamperen_elspeet_MG_4186 blog_kamperen_elspeet_MG_4269 blog_kamperen_elspeet_MG_4276 blog_kamperen_elspeet_MG_4279 blog_kamperen_elspeet_MG_4169

In mei leggen alle vogels een ei

Mei, of was het toch maart? Bij ons is het broedseizoen in ieder geval al volop aan de gang. Dinsdag vonden we de eerste kievitseieren in onze achtertuin. Prachtig op een hoopje aangestapte aarde met wat wortelresten van maisplanten. De eieren zijn door hun schutkleur bijna niet te zien. Hun ouders vallen al net zo min op tussen de maisstronken en aarde.

Naast de familie kievit is ook de familie wilde eend al druk bezig. Moeder eend heeft 8 prachtige eieren om voor te zorgen. Hoog en droog in de top van een knotwilg uiteraard. De spreeuwen zoeken het nog hoger op. De spreeuwen zoeken het nog ietsje hoger op. Ze hebben besloten onder onze dakpannen te nestelen. De recordhouder is echter familie Roek. In onze essenboom op een goede 10 meter hoogte hangt hun nest in de wind te deinen. We hopen maar dat hun familie niet hun voorbeeld volgt anders zullen we toch moeten ingrijpen. Vooralsnog zijn ze van harte welkom.

Wij stoken ondertussen de vuurkorf weer op en hebben ons eerste kampeernachtje deze week. Wat ons betreft is de lente nu echt gestart!

Update:
De roeken zijn nu inderdaad met twee nesten aanwezig…zucht. Leuker nieuws is dat we op verzoek van de boer de kieviten hebben gemarkeerd. Tijdens het markeren kwamen we al kieviten jonkies tegen! Zulke schattige donsballetjes zie je niet vaak! Na snel een foto en een stok geprikt te hebben weer vlug weg zodat moeder weer neer kan strijken.

blog_eieren_MG_5048 (3) blog_eieren_MG_5048 (2) blog_eieren_MG_5048 (1)
blog_eieren_1 (7) blog_eieren_1 (4) blog_eieren_1 (6) blog_eieren_1 (5)  blog_eieren_1 (1) blog_eieren_1 (3)

Grevelingen

Afgelopen zaterdag was het dan zo ver, het kon niet langer wachten. We konden niet langer wachten om weer te duiken. Dus alles ingepakt en afgereisd naar Zeeland. Bestemming: den Osse, Nieuwe Kerkweg. Met dank aan het Waterschap zijn er tegenwoordig op tal van duiklocaties in Zeeland prachtige kleedkamers compleet met wc’s en een plek om je spullen uit te spoelen. Zo ook hier.

Om 9:30 kwamen we aan. Op het parkeerterrein stonden al twee auto’s.  Met een beetje druilerig weer, een straf windje en weinig zon kwam de temperatuur niet boven de 8 graden. Van massa toerisme vandaag geen sprake! Desondanks viel het eenmaal in het water best mee. We bleven in het ondiepe gedeelte. Behalve tal van groene wierslakjes ook prachtige doorzichtige zakpijpen, knotszakpijpen, zee-anjelieren, muiltjes, zee-egels en mosselen ook wat vissen en veel grote hooiwagenkrabben. Wat een prachtige monsters zijn dat zeg! Onzichtbaar gecamoufleerd door het wier op hun poten lopen ze als een soort spinnen over de zeebodem.

Na een half uurtje te hebben rondgedobberd waren we voldoende afgekoeld. Hoewel het door de golfslag wat beroerd foto’s maken was toch een mooie duik!

blog_grevelingen_IMG_7288 blog_grevelingen_IMG_7286 blog_grevelingen_1