Tagarchief: moon

to the moon and back

Iets wat ik toch altijd enorm fascinerend vindt is wel onze maan. Graag kijk ik even als hij ’s nachts weer aan de hemel verschijnt. En hoewel hij natuurlijk redelijk vast van vorm is ziet hij er toch altijd weer anders uit. Soms is het slechts een dun sikkeltje, de andere keer is hij zo fel dat je ’s nachts zonder verlichting een boek kan lezen. Soms verschijnt hij groter doordat hij zich dichter bij de aarde bevindt en andere keren is hij weer klein.

Bovendien is hij er in allerlei kleuren: wit/grijs, zilver, oranjebruin of blauw. Uiteraard veranderd hij zelf niet van kleur maar komt dit door het verlichte oppervlak wat wij zien. Bij volle maan kan hij daarom blauwachtig lijken door het Purkinje-effect. Staat hij laag aan de horizon dan lijkt hij opeens oranje. Dit komt doordat het licht dan een langere afstand door de atmosfeer moet afleggen. De atmosfeer filtert als het ware het licht van blauwe golflengte eruit waardoor hij rood of geel oogt.

Maar wie de laatste tijd goed opgelet heeft ziet behalve de maan nog een ander heel fel hemellichaam. Je ziet deze ‘ster’ net na zonsondergang of net voor zonsopgang aan de hemel staan. Soms zelf al als het nog licht is. Het is de planeet Venus. Na de zon en de maan is het het meest heldere object aan de hemel. Bovendien is Venus een zogenaamde binnenplaneet, dat betekend dat hij in een kleinere baan rond de zon cirkelt dan de aarde. Hierdoor zien wij Venus soms vol en soms als sikkeltje, net als de maan.

Roze super maan

Wie het nieuws heeft gevolgd kan het niet ontgaan zijn. Er was weer een supermaan. Een roze maan wordt deze genoemd. Ik las ergens dat hij deze naam te danken heeft aan het rotsplantje mosflox wat in de lente roze kleurt. Hoe dan ook, deze supermaan vond plaats in de nacht van 7 op 8 april 2020 met als hoogtepunt 4:35 uur ’s morgens. Op dat moment was de afstand tussen de aarde en de maan slechts 363.595 kilometer. In de huidige periode is zo’n natuurverschijnsel prachtig. Niet alleen hoef je er je huis niet voor uit, je weet zeker dat er op dat tijdstip echt geen kip buiten te bekennen is (wel kikkers trouwens).

Ook in de week ervoor was de maan al een stuk feller. Dit mede door het prachtige heldere weer. Zet je op zo’n avond je camera op statief met je telelens dan zie je de maan voorbij schuiven. Niet alleen de volle maan is mooi om te zien. De wassende maan is ook prachtig: door het harde contrast op de rand van de maan kun je de kraters extra goed zien.

de wassende maan met kraters goed zichtbaar

Afbeelding 1 van 3

de wassende maan met kraters goed zichtbaar

Supermaan

Vannacht was het dan zover! De maan kwam nu het meest dichtbij de aarde in de afgelopen 100 jaar. ’s Avonds heb ik met de buurjongen staan kijken.

Eerlijk gezegd vond ik het effect meevallen maar wat opviel was dat het bijzonder licht was buiten. Prachtig om door een telelens te zien hoe snel de maan zich ten opzichten van de aarde verplaatst. Je ziet de maan bewegen! Ook fascinerend als je je bedenkt dat er gewoon mensen hebben gelopen op het oppervlak.

De maan, hij is altijd dichtbij maar o zo ver weg.

supermoon
Volle maan – 2016-11-13