Tagarchief: vliegend hert

terug naar het bos

Ons bezoek aan de vliegend herten smaakte naar meer. Toevallig hadden we afgelopen vrijdag een project in Lunteren met mijn werk waar we bovendien vroeg klaar waren. Het plan om vanaf daar even door te rijden was daarom snel gemaakt. Ook Gilles wilde wel een keer mee. Na wat plekken afgezocht te hebben naar de vliegend herten was het raak. Bij de eikenboom waar we de vorige keer waren wezen kijken vonden we deze keer maar liefst drie vrouwtjes, een mannetje en drie dode mannetjes. Helaas was ik zo dom om mijn statief niet mee te zeulen waardoor de foto van het opstijgende mannetje mislukt is. Om het leed nog wat groter te maken overliepen we een edelhertkalf terwijl mijn macrolens nog op mijn camera zat geschroefd. De ervaring was er niet minder om. Verder zagen we zwijnen, zwarte spechten, loopkevers en overal bloeiende vingerhoedskruid. Nog nooit heb ik het zo uitbundig overal zien bloeien.

De avond had echter nog een bijzondere verassing in petto. Terwijl onze voeten al wat moe werden zag Gilles op heide iets wat op een konijn leek. Het konijn bleek echter een jong vosje te zijn wat de wereld buiten mamma’s vertrouwde hol aan het verkennen was. Bovendien had hij twee broertjes of zusjes. Maar liefst drie vosjes speelde rustig voor ons ogen. Wat een fantastische ervaring! Na afgesloten te hebben met een roedel hindes en hier en daar wat zwijnen liepen we terug naar de auto. Een wandelingetje van 16,7 kilometer. Een betere afsluiting van de werkweek kan ik me niet voorstellen!

Vliegende Herten

Lang, lang geleden toen ik nog klein en jong was waren we een dagje in Elspeet. Mijn zus was aan het spelen bij een boomstronk en met een takje in de grond aan het roeren. Tot daar opeens een reusachtig monster uit kwam kruipen. Jawel een vliegend hert. Een kever die wel 9 centimeter lang kan worden met reusachtige kaken. Na lang zoeken hadden we de boom gevonden waar deze kevers gevestigd waren. Vliegend herten zijn nogal honkvast en als ze een goede eik gevonden hebben kun je ze er jaarlijks terug vinden. Mijn vader heeft zelfs super-8 films ervan geschoten. Jarenlang konden we genieten van deze wonderlijke kevers. Tot de boswachterij besloot het bos te herindelen en de boom om te zagen. De kevers hebben vast wel een andere mooie boom gevonden maar voor ons was het genot voorbij.

Ondanks jaren zoeken lukt het maar niet om ze terug te vinden. Het zijn dan ook zeer zeldzame insecten. Af en toe vonden we een dood imago of een fragment. Of we zagen een exemplaar vliegen. Elke bloedende eik werd afgezocht. De vliegend herten zijn namelijk dol op het sap wat uit de wonden loopt. Maar desondanks vonden we geen vaste populatie. Tot nu toe…. een tijdje geleden fietste ik over de heide en kwam ik Gerrit Rekers tegen. Een echte Veluwenaar en natuurliefhebber. Al snel kwam ook het onderwerp vliegend herten naar boven. En laat Gerrit nu precies de plekken weten waar ze nog wel voorkomen! En zo gebeurde het dat ik eind mei verschillende keren afreisde naar de Veluwe op speurtocht. Maar ondanks het harde zoeken leverde het behalve een stijve nek van het naar boven kijken weinig op. We zagen meikevers, mestkevers, boktorren, van alles vliegend en herten. Maar geen vliegend herten kevers. Tot we ’s avonds een appje kregen van Gerrit: “Wanneer kun je komen ? 2 paartjes op 1 boom“. Het liefst waren we direct in de auto gesprongen maar dat gaat nu eenmaal niet. Gelukkig wilde oma Karels de volgende avond wel oppassen en daarom scheurde we de dag erna richting Veluwe.

En jawel hoor, na al die jaren waren we die avond in de weer met het fotograferen van deze fantastische schepseltjes. Gerrit wees de weg op de fiets. Wat een geweldige ervaring! Als kers op de taart zagen we ook nog frislingen en een edelhert kalf. Wat een top avond! Gerrit bedankt!

Wil je ook op speurtocht naar het wild, kijk dan eens op zijn website: natuurrondleidingen.nl